Με το καΐκι «Κυμοθόη», που φέρει το όνομα μιας από τις 50 θαλάσσιες νύμφες Νηρηΐδες που χόρευαν άλλοτε στα γαλάζια νερά του Κορινθιακού, μια δεκάδα πιστών ψυχών από το Κυριάκι, το Δίστομο και την Παραλία Διστόμου διέσχισαν χθες τα κύματα για να προσκυνήσουν και να φροντίσουν το ιερό νησάκι της Αμπέλου – ασκηταριό του Οσίου Λουκά.
Στόχος τους ήταν να ετοιμάσουν με αγάπη και ευλάβεια το μικρό εκκλησάκι της Αγίας Μαρίνας, που σήμερα γιορτάζει, αλλά και τον γύρω χώρο – αυτόν τον ήσυχο τόπο προσευχής και περισυλλογής, που υπήρξε ησυχαστήριο του νυν Αρχιεπισκόπου Ιερώνυμου που το φρόντιζε. Εκεί, με εθελοντικές προσφορές και πολύ μόχθο, είχε μεταμορφωθεί το άνυδρο νησάκι- σε έναν μικρό παράδεισο, γεμάτο ζωή και κατάνυξη. Ο τύπος είχε αναφερθεί πολλές φορές σε αυτό.
Και η εκκλησία… έλαμψε!
Μέσα σε μόλις δύο ώρες, η ομάδα των 10-12 εθελοντών και εθελοντριών κατάφερε το θαύμα της αγάπης και της προσφοράς. Το εκκλησάκι άστραψε από καθαριότητα, σαν να το άγγιξε η ίδια η χάρη της Αγίας. Ο χώρος υποδοχής και διαμονής, παλιότερα, ενός ιερέα – δίπλα στο κατάλυμα του Ιερώνυμου – τακτοποιήθηκε με στοργή, το κιόσκι ομορφύνθηκε, και όλα μπήκαν στη θέση τους με τάξη και ευλάβεια. Ο πλέον έμπειρος εθελοντής έβαλε μπροστά τη μονάδα αφαλάτωσης που λειτουργεί με φωτοβολταϊκά και μπαταρίες, και το τρεχούμενο νερό έγινε δώρο Θεού στο άνυδρο νησί, διευκολύνοντας το έργο όλων.
Η όμορφη θέα που αγγίζει την ψυχή
Πώς να μην τα κατάφερναν άλλωστε; Η ομάδα είχε ξεκινήσει νωρίς το πρωί από το λιμανάκι του Αγίου Νικολάου Διστόμου, δίπλα στο οχυρό του Μεδεώνα, και η χαρά και το κέφι τους δεν έσβησε στιγμή. Στο ταξίδι με το καΐκι, ανάμεσα στα γέλια και τις αναμνήσεις, ξετυλίχθηκε μπροστά τους ολόκληρη η ζωή πολλών από αυτούς : οι ξωμάχοι τσοπάνηδες στις πλαγιές, το εργοστάσιο Αλουμινίου, οι παλιοί Βωξίτες Μπάρλου στον Ελικώνα , ο ιδρώτας που πότισε τις πέτρες για να γίνουν ελαιώνες, το παραθέρι και το ψάρεμα στα γαλάζια νερά… Όλα αυτά γλυκαίνονταν ακόμα περισσότερο από το υπέροχο γλυκό καρύδας που πρόσφερε στο ταξίδι μια από τις κυρίες. Και όταν το «Κυμοθόη» πήρε την τελευταία στροφή, η θέα του νησιού της Αμπέλου άνοιξε μπροστά τους σαν ευλογία: βράχοι, θάλασσα και ουρανός σε μια αγκαλιά φωτός – με δύο μεγάλους σταυρούς να ξεχωρίζουν.
Λουλούδια στην εικόνα της Αγίας
Μετά τον καθαρισμό, η εικόνα της Αγίας Μαρίνας στολίστηκε με φρέσκα λουλούδια από το Κυριάκι – ταπεινά αλλά γεμάτα αγάπη. Ασπρίστηκαν κάποια σημεία. Το παγκάρι γέμισε με κεριά που άναψαν με ευλάβεια, ενώ τα χαρτάκια με τα ονόματα «Υπέρ Υγείας» των δικών της, συμπληρώθηκαν από όλους και τοποθετήθηκαν με δέος στην Αγία Τράπεζα. Η προσευχή τους έφτασε ψηλά.
Κουρασμένοι μα γεμάτοι ικανοποίηση και εσωτερική γαλήνη, κατέβηκαν τα σκαλιά προς το μικρό λιμανάκι. Εκεί, κάτω από τη σκιά, απόλαυσαν παγωμένα αναψυκτικά, τσιπουράκι, λουκούμια και χαλβά, χαλαρώνοντας πριν το γυρισμό.
Το …«after-giving care» που λείπει
Δυστυχώς, αν και δεν είναι της στιγμής η όποια κριτικη, δίπλα στην χαρά υπήρχε και μια στεναχώρια. Το αμπελάκι που έχει ξεραθεί – μόνο μια κληματόριζα ( σκόλος, τον λέμε στην Ρούμελη) κρατάει με πείσμα την ελπίδα. Πολλά καλλωπιστικά φυτά διψούν για φροντίδα. Το πιο θλιβερό ήταν τα σκόρπια, πλουμιστά φτερά από τα υπέροχα παγώνια που κάποτε στόλιζαν το νησί… Δεν έμεινε κανένα. Θύματα της φύσης ή ανθρώπινης απερισκεψίας; Ούτε οι ελεύθερες κατσίκες φάνηκαν, μόνο κάποιες κινήσεις κουνελιών που εντόπισαν ο μικρός Χάρης με τον παππού του.
Οι τεχνικές εγκαταστάσεις χρειάζονται πιο συστηματική συντήρηση. Οι δωρητές και χορηγοί, αφού εδώ δεν υπάρχει …«after-sales support», καλό θα ήταν να υιοθετήσουν ένα …«after-giving care» – μια συνεχή φροντίδα καρδιας. Ίσως και οι μεγάλες βιομηχανίες Βοιωτικής ακτης (METLEN και Σωληνουργεία) θα πρέπει να αναλάβουν μια τέτοια πρωτοβουλία, όπως πρότεινε ένας εθελοντής. Η Μονή του Οσίου Λουκά δεν έχει τις δυνάμεις να τα σηκώσει όλα μόνη της – είναι λογικό αυτο.
«Του χρόνου όλοι στο μέτρο!»
Όλα αυτά, όμως, δεν σκιάζουν την ομορφιά της χθεσινής ημέρας. Κλείνοντας, ας ευχηθούμε ολόψυχα Χρόνια Πολλά σε όσους και όσες γιορτάζουν σήμερα της Αγίας Μαρίνας, σε όλες τις εθελόντριες και τους εθελοντές. Να είστε πάντα τέτοιοι: γεμάτοι πίστη, αγάπη και διάθεση να προσφέρετε. Υγεία σε όλους/ες και << του χρόνου όλοι μαζί, στο μέτρο>> όπως λέει η ζεστή, τοπική ευχή που αγκαλιάζει τη ζωή και τον συνάνθρωπο.
Εις έτη πολλά!
