ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΧΑΤΖΗΧΡΟΝΟΓΛΟΥ (1946-2026)
ΕΠΙΦΑΝΗΣ ΘΗΒΑΙΟΣ – ΒΟΙΩΤΟΣ – ΈΛΛΗΝΑΣ
ΑΡΧΟΝΤΑΣ – ΥΜΝΩΔΟΣ – ΧΟΡΑΡΧΗΣ
Κατσέλης Γεώργιος – Μαθηματικός – πρ. Προϊστάμενος Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Βοιωτίας – Συγγραφέας
Στις 30 Αυγούστου 2026 απεβίωσε ο Γεώργιος Χατζηχρόνογλου, συμμαθητής, φίλος και συνάδελφος.
Εκφράζω κατ’ αρχάς τη βαθιά μου λύπη για την απώλειά του και τα συλλυπητήριά μου στην οικογένεια του.
Γεννηθήκαμε το 1946, λίγο μετά τη λήξη του καταστροφικού Β’ Παγκοσμίου Πολέμου και στην έναρξη του επακολουθήσαντος οδυνηρού εμφυλίου πολέμου.
Οι παραγωγικές διαδικασίες, οι μεταφορές και οι επικοινωνίες μηδαμινές, ανύπαρκτες, ακατανόητες και απίστευτες για τον σημερινό άνθρωπο.
Από το 1952 έως το 1958 στο Δημοτικό Σχολείο. Ο Χατζηχρόνογλου στο Πυρί Θήβας και εγώ στο χωριό μου στο Νεοχωράκι, επτά (7) χλμ. από την Θήβα.
Στο Δημοτικό Σχολείο του χωριού μου ογδόντα (80) μαθητές, έξι (6) τάξεις, μία (1) αίθουσα και μία (1) δασκάλα!!! Οι γονείς μας και αυτές οι ηρωίδες δασκάλες και οι άγιοι δάσκαλοί μας, μας έμαθαν γράμματα και μας εμπότισαν με Αξίες, Αρχές, Αγωνιστικότητα και Πάθος για την αλλαγή των τραγικών δεδομένων της εποχής.
Με τον Γ. Χατζηχρόνογλου συναντηθήκαμε τον Σεπτέμβριο του 1958. Δίναμε μαζί Εισαγωγικές Εξετάσεις για το Εξατάξιο Γυμνάσιο Θήβας. Συμμετείχαμε περίπου εκατόν πενήντα (150) παιδιά από την ευρύτερη περιοχή της τότε Επαρχίας Θήβας. Στην Πρώτη Τάξη (τότε Τρίτη Τάξη) ήμασταν περίπου εκατόν είκοσι (120) μαθητές. Μετά στην Α’ Λυκείου (τότε Έκτη Τάξη) περίπου εκατό (100) μαθητές. Στο Κλασικό ήταν περίπου ογδόντα (80) μαθητές και εμείς στο Πρακτικό ήμασταν είκοσι τέσσερις (24) μαθητές. Από το Πρακτικό δώσαμε Εισαγωγικές Εξετάσεις για το Πανεπιστήμιο είκοσι (20) μαθητές. Μπήκαμε στα Πανεπιστήμια και οι είκοσι (20) μαθητές!
Ο Χατζηχρόνογλου λόγω των ιδιαίτερων προσόντων και επιλογής πέρασε στην Εθνική Ακαδημία Σωματικής Αγωγής (Ε.Α.Σ.Α.) και εγώ στο Μαθηματικό του Πανεπιστημίου Αθηνών.
Συναντηθήκαμε πάλι αργότερα ως συνυπηρετούντες καθηγητές στο 1ο Λύκειο Θήβας.
Ο Χατζηχρόνογλου ήταν διακριτός για:
- Το φυσικό σωματικό παράστημά του.
Ήταν ψηλός, όμορφος, ευθυτενής, δυναμικός, αθλητικός. Προσόντα σωματοδομικά αναγκαία για το επάγγελμά του.
- Τα ιδιαίτερα έμφυτα ταλέντα του στο τραγούδι και στη Βυζαντινή Υμνολογία. Αυτά έμελε να τον καθορίσουν!
- Τον χαρακτήρα του και την ευρύτερη προσωπικότητά του.
- Το ήθος του, την ευγένεια, την πραότητα, τη μεστότητα, την εργατικότητα και την επιμονή επίτευξης στόχων.
Ο Γ. Χατζηχρόνογλου είχε αυτό το κάτι «Άλλο».
Η Εντελέχεια, λέει ο μέγιστος των παγκοσμίων φιλοσόφων Αριστοτέλης μας, είναι η πραγματοποίηση εκείνου που ένα Όν δύναται να είναι, η μετάβαση από τη δυνητική στην ενεργό Ύπαρξη. Για τον Αριστοτέλη τίποτα δεν υπάρχει χωρίς σκοπό. Η Εντελέχεια δεν είναι μόνο μία ολοκλήρωση – είναι ο καθοριστικός τρόπος Ύπαρξης.
Η ουσία ενός όντος είναι η Εντελέχειά του.
Ο σκοπός προς τον οποίο τείνει η πλήρωσή του.
Η φύση για τον Αριστοτέλη δεν είναι μόνο το σύνολο των όντων που απαρτίζουν τον αισθητό κόσμο και οι νόμοι που τον κυβερνούν, αλλά ένα σύνολο μηχανισμών, ένας κόσμος εμποτισμένος με σκοπό.
Ο Γ. Χατζηχρόνογλου πέρασε με αγωνίες και αγώνες στα Ύψιστα Πεδία της Εντελέχειάς του. Το σώμα του, το πνεύμα του και η θεϊκή του φωνή άγγιξαν το Υπερπέραν του Σύμπαντος.
Πορευτήκαμε πολλά χρόνια μαζί.
Τον αποχαιρετώ με Σεβασμό και Αγάπη!
