“Ένοχη σιωπή” Ώρα 5.30π.μ. Περιμένω εναγωνίως ταξί. Προορισμός το αεροδρόμιο. Οικογενειακό ταξίδι. Μια δυνατή γυναικεία φωνή με ξυπνά από την πρωινή αδιαθεσία… Ξάγρυπνος, αγχωμένος, βυθισμένος στις σκέψεις μου. Το βλέμμα μου καρφωμένο στο τζάμι δίχως να καταγράφονται εικόνες στην μνήμη μου. [Σιωπή]. Χωρίς να συναινέσω ανάβει απροκάλυπτα τσιγάρο. Προσπαθώ να συγκρατηθώ. Αρχίζει να μονολογεί για την αβίωτη κίνηση στους δρόμους της Αθήνας, το νευρικό κλονισμό των ανθρώπων, την παραλυσία του κράτους για το κομφούζιο που επικρατεί, την ακρίβεια, τους αγρότες. Η φλυαρία της ακατάπαυστη, η ψυχική μου ηρεμία απειλούμενη… [Σιωπή].…
Διαβάστε Περισσότερα“Ένοχη σιωπή” του εκπαιδευτικού Λάζαρου Κόλλια
