Περίπου 100 άτομα, με καταγωγή από τη Σρι Λάνκα, που ζουν και εργάζονται στην Αθήνα, πραγματοποίησαν την Κυριακή 2/8, εκδρομή στη Βοιωτία.
Πρώτος σταθμός τους, ήταν η Μονή του Οσίου Λουκά όπου περιηγήθηκαν και στη συνέχεια η βοτσαλωτή πλαζ της Παραλίας Διστόμου, στον Κορινθιακό.
Η ομάδα των εκδρομέων δεν είχαν μόνο κοινή καταγωγή, από την αφρικανική ήπειρο, είναι και μέλη της “Χριστιανικής Αδελφότητας” (Kithunu Hamuwa -කිතුණු හමුව), όπως ονομάζεται.
Πρόκειται για μια κοινότητα από τους συνολικά 4-5.000 Σρι Λανκέζων που ζουν στην Ελλάδα – μια κοινότητα που είναι ιδιαίτερα ενεργή στο διαδίκτυο, ενώ διοργανώνει συγκεντρώσεις που συνδέονται με τον Καθολικό Καθεδρικό Ναό του Αγίου Διονυσίου, στο κέντρο της Αθήνας. Χθες ήταν η βασική, ετήσια εκδρομή τους.
Στην πλαζ της Παραλίας Διστόμου, βρέθηκαν με όλα τα απαραίτητα, πετσέτες, καρεκλάκια, φορητά ψυγειάκια και βεβαίως τα απαραίτητα ταπεράκια, με τα φαγώσιμα.
Βούτηξαν στα καθαρά νερά, απόλαυσαν βουτιές και παιχνίδια, κάθισαν στους ίσκιους ή κάτω από τα αλμυρίκια και τους ευκαλύπτους και άφησαν τη μουσική και τα γέλια τους να γεμίσουν τον αέρα.
Από τα πρώτα λεπτά γνωρίστηκαν με τους Έλληνες λουόμενους και η κοινή γλώσσα, καθώς όλοι ήξεραν καλά ελληνικά, (μεταξύ τους γιατροί, δικηγόροι, γεωλόγοι κ.λ.π επιστήμονες), έκανε τα πράγματα εύκολα.
Δεν άργησαν να στηθούν κοινά πηγαδάκια αλλά και χοροί. Πρώτα τα δικά τους τραγούδια με τα δικά τους όργανα, μετά κοινοί χοροί που θύμισαν – και επιβεβαίωσαν! – το παλιό τραγούδι του Σαββόπουλου :
«Ας κρατήσουν οι χοροί»…
Φιγούρες καλαματιανού, ακόμα και τσιφτετέλι παρουσίασαν οι “οικοδεσπότες”, ενώ μια κυρία από τον Ελικώνα δίδαξε βήματα από αρβανίτικο χορό!. Γέλια, χειροκροτήματα, δροσερός αέρας και μυρωδιά θάλασσας – μια παρέα, μια σύναξη…
Το πιο όμορφο μάθημα ήρθε στο τέλος, μετά από σχεδόν έξι ώρες μπάνιο, φαγητό και χορό, μάζεψαν μέχρι και το τελευταίο σκουπιδάκι τους. Παρέδωσαν το κομμάτι της παραλίας πιο καθαρό απ’ ό,τι το βρήκαν, παίρνοντας μαζί τους και τις σακούλες των σκουπιδιών.
Όλοι ένωσαν ότι ήταν μια άδολη, αυθόρμητη συναδέλφωση, ανάμεσα σε μετανάστες από τη μακρινή Σρι Λάνκα με Έλληνες – είτε ντόπιους από Δίστομο, Κυριάκι, Στείρι, Λιβαδειά, είτε εσωτερικούς μετανάστες απ’ όλη τη χώρα που φθάνουν για κάποια χρόνια στην Παραλία Διστόμου για να εργαστούν στα μεταλλεία και το εργοστάσιο Αλουμινίου της Μetlen.
Ήταν μια εμπειρία που έδειξε πως όταν οι άνθρωποι κάθονται δίπλα-δίπλα στην ίδια παραλία, οι αποστάσεις μικραίνουν και η θάλασσα και ο χορός γίνονται κοινό σπίτι!
