Μια επιπλέον, λιγότερο ορατή, πηγή πίεσης για τα νοσοκομεία της Αττικής αναδεικνύεται μέσα από τα στοιχεία των διακομιδών του ΕΚΑΒ από την περιφέρεια. Πρόκειται για περιστατικά που ξεκινούν από περιοχές εκτός πρωτεύουσας, αλλά καταλήγουν στα νοσοκομεία της Αθήνας, επιβαρύνοντας περαιτέρω τις ήδη απαιτητικές εφημερίες και συμβάλλοντας στη συσσώρευση ασθενών, με αποτέλεσμα πολύ συχνά να αναπτύσσονται ράντζα (επικουρικές κλίνες) στους διαδρόμους.
Τα στοιχεία από τις περιοχές της Θήβας, της Λιβαδειάς, της Χαλκίδας και της Κορίνθου είναι ενδεικτικά της έκτασης του παραπάνω φαινομένου. Ειδικότερα, όπως προκύπτει από δεδομένα που έχει στη διάθεσή του το ygeiamou.gr, κατά το δίμηνο Σεπτεμβρίου – Οκτωβρίου πραγματοποιήθηκαν περίπου 530 επείγουσες διακομιδές προς νοσοκομεία της Αθήνας. Με άλλα λόγια, σχεδόν 10 ασθενείς την ημέρα μεταφέρονταν στην πρωτεύουσα από τις συγκεκριμένες περιοχές, αναζητώντας νοσοκομειακή περίθαλψη.
Η επιβάρυνση του ΕΚΑΒ είναι μεγάλη, καθώς κάθε τέτοια διακομιδή απαιτεί τη διάθεση ασθενοφόρου και πληρώματος για σημαντικό χρονικό διάστημα, ενώ στον χρόνο μεταφοράς προστίθενται η παράδοση του ασθενούς στο νοσοκομείο υποδοχής και η επιστροφή τους στη βάση. Έτσι, οι τοπικοί τομείς του ΕΚΑΒ χάνουν προσωρινά πολύτιμη επιχειρησιακή δύναμη, ενώ ταυτόχρονα πρέπει να συνεχίσουν να καλύπτουν τα επείγοντα περιστατικά της περιοχής τους.
Πιο αναλυτικά, όπως προκύπτει από τα στοιχεία, στην περιοχή Θήβας, Λιβαδειάς και Χαλκίδας καταγράφηκαν 350 διακομιδές προς την Αθήνα το διάστημα Σεπτεμβρίου – Οκτωβρίου, δηλαδή περίπου επτά ημερησίως. Την ίδια στιγμή, οι συγκεκριμένοι τομείς του ΕΚΑΒ καλούνται να διαχειριστούν περίπου 3.600 επείγουσες διακομιδές προς τα τοπικά νοσοκομεία, δηλαδή περίπου 70 καθημερινά. Αντίστοιχα, από την Κόρινθο πραγματοποιήθηκαν περίπου 180 επείγουσες διακομιδές προς νοσοκομεία της Αθήνας το ίδιο χρονικό διάστημα, δηλαδή τρεις έως τέσσερις την ημέρα. Στον αριθμό αυτό δεν περιλαμβάνονται οι τοπικές διακομιδές που εξυπηρετούνται από το Γενικό Νοσοκομείο Κορίνθου.
Η εικόνα που προκύπτει είναι διπλή. Από τη μία, οι περιφερειακές υπηρεσίες υγείας και το ΕΚΑΒ καλούνται να διαχειριστούν τις καθημερινές ανάγκες των τοπικών πληθυσμών και, από την άλλη, να οργανώσουν συνεχείς μεταφορές ασθενών προς την πρωτεύουσα. Το αποτέλεσμα είναι μια αλυσίδα επιβάρυνσης που ξεκινά στην περιφέρεια και καταλήγει στα μεγάλα νοσοκομεία της Αττικής.
Στο Λεκανοπέδιο, τα περιστατικά από την Περιφέρεια προστίθενται στην ήδη αυξημένη προσέλευση των ασθενών της πρωτεύουσας και των γύρω περιοχών. Σε ένα σύστημα που λειτουργεί με περιορισμένες διαθέσιμες κλίνες, οριακό προσωπικό σύμφωνα με όσα καταγγέλλουν οι Ενώσεις γιατρών και εργαζομένων, και αυξημένες ανάγκες, κάθε πρόσθετη εισαγωγή μπορεί να δυσκολέψει ακόμη περισσότερο τη διαχείριση μιας γενικής εφημερίας.
Τα παραπάνω στοιχεία του ΕΚΑΒ αποτυπώνουν αυτό που συχνά επισημαίνει η Πανελλήνια Ομοσπονδία Εργαζομένων Δημόσιων Νοσοκομείων (ΠΟΕΔΗΝ): Στην υπερφόρτωση των εφημεριών συμβάλλουν και τα περιστατικά που φτάνουν από την περιφέρεια λόγω αδυναμίας των περιφερειακών υγειονομικών σχηματισμών να αντιμετωπίσουν όλους τους ασθενείς. Ενδεικτικά, για το νοσοκομείο «Αττικόν», το οποίο διαχρονικά αντιμετωπίζει πρόβλημα με ράντζα σε κάθε γενική εφημερία, στοιχεία της ΠΟΕΔΗΝ δείχνουν ότι το 50% των προσελεύσεων προέρχονται από την περιφέρεια.
Ολα αυτά ενώ ήδη εντός Αττικής το ΕΚΑΒ λειτουργεί «στο κόκκινο». Σύμφωνα με τα ίδια στοιχεία, από την 1η Σεπτεμβρίου έως το τέλος Οκτωβρίου 2026, το τηλεφωνικό κέντρο του ΕΚΑΒ στην Αθήνα δέχθηκε περί τις 53.000 με 58.000 κλήσεις, δηλαδή 1.000 με 1.100 ημερησίως. Περίπου 600 κλήσεις την ημέρα αφορούσαν σε επείγοντα περιστατικά, αντιπροσωπεύοντας το 55% έως 60% του συνολικού όγκου. Στο ίδιο διάστημα πραγματοποιήθηκαν περίπου 28.000 επείγουσες διακομιδές προς νοσοκομεία του Λεκανοπεδίου.
