Πολλοί αναρωτιούνται τι θα είχε καταφέρει η Ευτυχία Παπαγιαννοπούλου εάν ήταν «φυσιολογική» γυναίκα. Πού θα έφτανε ο μύθος της και πόσο ξακουστό θα γινόταν το όνομά της. Την απάντηση την είχε δώσει κάποτε η ίδια, εξηγώντας τα κίνητρα που ωθούσαν τα χέρια της να κινήσουν το μολύβι πάνω σε ένα (συχνά τσαλακωμένο) κομμάτι χαρτί. «Γράφω όταν με πνίγει μια παλιά θύμηση, όταν με βαραίνει ο πόνος. Για μένα το γράψιμο είναι ένας τρόπος να ξεφύγω από τούτο το θλιβερό περιβάλλον. Στην ηλικία μου, βλέπεις, ο άνθρωπος ζει με τις αναμνήσεις…
Διαβάστε Περισσότερα