«Με έργα του χθες και εκδηλώσεις του σήμερα δεν χτίζεις τον Δήμο του αύριο»
«Όταν δεν έχεις έργο, οικειοποιείσαι το έργο των άλλων» Απάντηση του επικεφαλής της Μείζονος Αντιπολίτευσης του Δήμου Αλιάρτου Θεσπιέων Γ. Γιαννακόπουλου
Με αφορμή τη δημόσια παρέμβαση της Δημοτικής Αρχής και την προσπάθειά της να απαντήσει στην κριτική για «χαμένη διετία» και «έλλειψη οράματος», οφείλουμε να αποκαταστήσουμε την αλήθεια με καθαρό και θεσμικό τρόπο.
Η πραγματικότητα είναι γνωστή και καταγεγραμμένη.
Η συντριπτική πλειονότητα των έργων που εμπεριέχονται στο Τεχνικό Πρόγραμμα και σήμερα παρουσιάζονται ως «επιτυχίες» της σημερινής διοίκησης:
- είχαν ήδη ώριμες μελέτες,
- είχαν ήδη ενταχθεί σε χρηματοδοτικά προγράμματα,
- είχαν ήδη εξασφαλισμένη χρηματοδότηση από την προηγούμενη Δημοτική Αρχή.
Η σημερινή διοίκηση παρέλαβε έτοιμους φακέλους και υλοποιεί υποχρεώσεις που βρήκε μπροστά της. Αυτό είναι απολύτως θεμιτό.
Δεν είναι όμως θεμιτό:
- να παρουσιάζεται ως «νέο όραμα» η διαχείριση του παρελθόντος,
- να επιχειρείται συστηματική οικειοποίηση έργων άλλων διοικήσεων,
- να αποσιωπάται πλήρως η συμβολή όσων σχεδίασαν και διεκδίκησαν αυτά τα έργα.
Και επειδή ακριβώς απουσιάζουν τα μεγάλα νέα έργα και ο σοβαρός στρατηγικός σχεδιασμός, παρατηρούμε κάτι ακόμη πιο ανησυχητικό.
Την υπερβολική προβολή παρεμβάσεων μικρής εμβέλειας, που βαφτίζονται «μεγάλα έργα», και την καθημερινή επικοινωνιακή προβολή για αυτονόητες καθημερινές υποχρεώσεις του Δήμου.
Για παράδειγμα η δεντροφύτευση που αντικαθιστά τα δέντρα που κόπηκαν είναι δεδομένη υποχρέωση και σίγουρα δε χαρακτηρίζεται «μεγαλειώδες» έργο.
Επίσης και η εξαγγελία για το ποσό των 50.000 ευρώ σε οικογένειες που αποκτούν παιδί δε γίνεται με σχεδιασμό, αλλά λειτουργεί ως πυροτέχνημα.
Αντί να δοθεί ένα ποσό εφάπαξ που μπορεί να είναι και μικρό και πρόσκαιρο, θα ήταν προτιμότερο να παραχωρηθεί μια κατοικία του Δήμου στην οικογένεια ή να εξεταστεί η δυνατότητα απαλλαγής από τα Δημοτικά Τέλη που έτσι κι αλλιώς ήταν προεκλογική εξαγγελία της δημοτικής Αρχής.
Όπως και να έχει πρέπει να εξεταστεί κάθε δυνατότητα με σοβαρότητα και όχι με προχειρότητα για εντυπωσιασμό.
Παράλληλα, καταγράφεται μια εμφανής εμμονή στην προβολή αθλητικών αγώνων, διοργανώσεων και εκδηλώσεων, όχι ως μέρος μιας συγκροτημένης αθλητικής και κοινωνικής πολιτικής, αλλά ως επικοινωνιακό υποκατάστατο σοβαρού έργου.
Οι αγώνες είναι καλοδεχούμενοι και οι εκδηλώσεις είναι χρήσιμες και απαραίτητες.
Δεν μπορούν όμως να υποκαταστήσουν:
- τα μεγάλα έργα υποδομής,
- τον αναπτυξιακό σχεδιασμό,
- τη διεκδίκηση πόρων,
- το όραμα για το μέλλον του Δήμου.
Η συζήτηση, όμως, έχει πάρει και μια δυσάρεστη προσωπική διάσταση.
Αντί η Δημοτική Αρχή να απαντά θεσμικά και επί της ουσίας, επιλέγει να χρησιμοποιεί δημοτικούς συμβούλους ως άτυπους «εκπροσώπους Τύπου» μέσω αναρτήσεων στα κοινωνικά δίκτυα, με προσωπικές επιθέσεις και υπαινιγμούς.
Αυτή η πρακτική δεν τιμά ούτε τον θεσμό του Δημοτικού Συμβουλίου ούτε τη λειτουργία της Δημοκρατίας στην τοπική αυτοδιοίκηση.
Η πολιτική αντιπαράθεση πρέπει να γίνεται με επιχειρήματα, στοιχεία και δημόσιες τοποθετήσεις — όχι με υπόγειες επιθέσεις και ρόλους που κανείς θεσμικά δεν έχει αναθέσει.
Η ουσία της κριτικής μας παραμένει απολύτως επίκαιρη:
- Ποιο μεγάλο έργο σχεδιάστηκε εξ αρχής από τη σημερινή Δημοτική Αρχή;
- Ποιες νέες χρηματοδοτήσεις εξασφαλίστηκαν με δική της πρωτοβουλία;
- Ποιο αναπτυξιακό σχέδιο παρουσιάστηκε για την επόμενη δεκαετία;
- Ποιο είναι το όραμα για τον Δήμο;
Μέχρι σήμερα, σε αυτά τα κρίσιμα ερωτήματα, δεν έχει δοθεί καμία πειστική απάντηση.
Ο Δήμος δεν χρειάζεται μόνο διαχειριστές παλιών έργων και διοργανωτές εκδηλώσεων. Χρειάζεται διοίκηση με σχέδιο, διεκδίκηση και όραμα. Και αυτά, δυστυχώς, μέχρι σήμερα, παραμένουν ζητούμενα.
«Με έργα του χθες και εκδηλώσεις του σήμερα δεν χτίζεις τον Δήμο του αύριο»
Με αίσθημα ευθύνης
Γιαννακόπουλος Γιώργος
